About Family Trees of Southern Parnon ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΔΕΝΤΡΑ ΝΟΤΙΟΥ ΠΑΡΝΩΝΑ http://karitsa.tribalpages.com/
(Καρίτσα, Κοσμάς, Άγιος Δημήτρης, Αλεποχώρι, Γεράκι, Άγιος Ανδρέας, Μαρί, Πελετά, Kουνουπιά,
, Πούλιθρα, Βρονταμάς, Ζούπενα, Ζαραφώνα, Χούνη ...)
Το έργο αυτό, αρχικά γνωστό ως «Οικογενειακά Δέντρα Καριτσιωτών», ξεκίνησε το 2002 με
στόχο την καταγραφή των οικογενειακών συνδέσεων συγχωριανών από την Καρίτσα, χωριό
ριζωμένο στους πρόποδες του νότιου Πάρνωνα. Πρόκειται για ένα έργο αγάπης από μια
χούφτα συνεργατών στην Ελλάδα και το εξωτερικό που κρατάνε συχνή επαφή μέσω του
διαδικτύου και τρέφουν ιδιαίτερο ζήλο να ανακαλύψουν τις πατρογονικές τους ρίζες στο
πέρασμα του χρόνου. Φυσικά, η Καρίτσα, απόμερη κι αν είναι, δεν είναι αποκομμένη από
τη γύρω περιοχή και τον έξω κόσμο. Με τον καιρό, οι γεωργοί, οι βοσκοί και
βοσκοπούλες από το χωριό αυτό, αναπτύξανε ένα περίπλοκο δίκτυο οικογενειακών δεσμών,
κυρίως μεταξύ κοντοχωριανών από τον Κοσμά, Βρονταμά, Αϊ-Δημήτρη, Αλεποχώρι, Γεράκι, και άλλους
οικισμούς και χωριά της περιοχής, πλατιά γνωστής ως Νότιος Πάρνωνας. Κατά συνέπεια
είμαστε στην ευχάριστη θέση να διευρύνουμε την καταγραφή, να περιλαμβάνει τα
γειτονικά αυτά χωριά και τις επεκτάσεις των οικογενειών σε όλο τον κόσμο.
Αντικαθρεφτίζοντας την εξέλιξη αυτή, θεωρείται κατάλληλο τώρα το έργο να είναι γνωστό
ως «Οικογενειακά Δέντρα Νότιου Πάρνωνα».
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να ψάξετε τα Οικογενειακά Δέντρα του Νότιου Πάρνωνα:
Η Family View (Οικογενειακή Άποψη) στον κατάλογο Tree παρουσιάζει το πρόσωπο που
έχετε επιλέξει στο κέντρο, με τη φωτογραφία του/της στα αριστερά και τις σημειώσεις
δεξιά. Πιο πάνω είναι ο πατέρας και η μητέρα και πιο κάτω τα παιδιά.
Το Ancestor Chart (Πίνακας Προγόνων) στον κατάλογο Tree παρουσιάζει το πρόσωπο που
έχετε επιλέξει στα αριστερά, με τη φωτογραφία πιο πάνω και τα παιδιά πιο κάτω. Δεξιά
είναι οι γονείς, παππούδες και γιαγιάδες, και προπαππούδες και προγιαγιάδες.
Το Descendant Chart (Χάρτης Απογόνων) στον κατάλογο Tree παρουσιάζει το πρόσωπο που
έχετε επιλέξει στα αριστερά, με τη φωτογραφία και τους γονείς πιο κάτω. Δεξιά είναι
τα παιδιά, εγγόνια και δισεγγόνια.
Η αναφορά Report στον κατάλογο Tree είναι κατάλογος όλων των γνωστών προγόνων
κάποιου, που αριθμείται σύμφωνα με την γενεά. Υπάρχουν επίσης αναφορές απογόνων έως
εφτά γενιές, που μπορεί να περιλαμβάνουν φωτογραφίες, εφόσον υπάρχουν.
Εκτός από τους πίνακες έχετε τις Photos (Φωτογραφίες), και το Relationships Tools
(Εργαλείο Σχέσεων). Οι οικογενειακές φωτογραφίες οργανώνονται στο δείκτη φωτογραφιών.
Οι φωτογραφίες συνοδεύονται από μια λεζάντα. Για να δείτε μια φωτογραφία πιο μεγάλη
απλός κάνετε κλικ πάνω τις.
Αν θέλετε να μάθετε πως συγγενεύετε με κάποιο χωριανό ή συντοπίτη απλά επιλέξτε
Relationships στον κατάλογο People. Αν ακόμα δεν τα καταφέρετε επικοινωνήστε με τον
Στέλιο.
Συχνές ερωτήσεις:
Γιατί δεν μπορώ να βρω κάποιον συγγενή μου;
Αν δε μπορείτε να βρείτε κάποιον συγγενή ή αγαπητό πρόσωπο, παρακαλούμε δώστε τις
πληροφορίες του προσώπου αυτού στη διεύθυνση: sghagias@optusnet.com.au
Γιατί δεν συμπεριλαμβάνει όλο το σόι μου;
Η ιστοσελίδα συνέχεια αναπτύσσεται και θα πάρει κάποιο καιρό να μαζευτούν
πολλά άτομα από διαφορετικά σόγια και χωριά. Σας παρακαλούμε γράψτε τα στοιχεία που
λείπουν. Είναι μόνο θέμα χρόνου για να γραφτούν κάποιοι που ξέρετε.
Πώς μπορεί το οικογενειακό δέντρο να έχει και δικές μου φωτογραφίες;
Απλά στείλετε ψηφιακές φωτογραφίες στην παραπάνω διεύθυνση.
Υπάρχει άλλος τρόπος να αφήσω μήνυμα;
Για να αφήσετε μήνυμα γενικού ενδιαφέροντος πατήστε το σήμα του Guest Book πιο πάνω.
Συντονιστής: Στέλιος Δ Χαγιάς.
Συνεργάτες: Ιωάννης Β Γαβριήλ, Θανάσης Μ Σταματόπουλος, Δημήτρης Ε Κατσάμπης, Γρηγόρης Π Κόντος.
Επιδιόρθωση παλαιών φωτογραφιών: Αποστόλης Δ Χαγιάς και Δημήτρης Ε Κατσάμπης.
Ειλικρινείς ευχαριστίες για τη συνεχιζόμενη συμπαράσταση στους Αντώνη Κων. Κατσάμπη,
Μιχάλη Παν. Ρήγα και Αλεξάνδρα Αν. Κατσάμπη. Οφείλουμε επίσης ευγνωμοσύνη για τις
ακόλουθες πολύτιμες πηγές: «Γάμοι του Κοσμά», επιμέλεια του Δημήτρη Γ. Τσολομίτη,
και «Γκιότσαλι και Άγιος Δημήτριος», τοπική έρευνα και καταγραφή ιστορικών στοιχείων,
των συγγραφέων Κωνσταντίνου Σ. Μπατσάκη και Δημήτρη Α. Πραγαλού. Και τα δύο αυτά
έντυπα αποδείχτηκαν πολύτιμα στην περαιτέρω καταγραφή των παραδοσιακών διασυνδέσεων
με τα γειτονικά αυτά χωριά.
Η ιστοσελίδα τούτη έρχεται υπό την αιγίδα της Αδελφότητας Καριτσιωτών Νότιας
Αυστραλίας.
Tις χειρότερες πλημμύρες από το 1893 αντιμετωπίζει το Μπρισμπέιν, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη τηςΑυστραλίαςόπου ζουν και πολλές χιλιάδες ομογενείς. Μεταξύ των χιλιάδων κατοίκων που κλήθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, είναι και αρκετοί ομογενείς. Η περιοχή West End που βρίσκεται κοντά στις όχθες του ποταμού Μπρίσμπαν, που έχει υπερχειλίσει, έχει αρχίσει να πλημμυρίζει. Πρόκειται για μια περιοχή όπου μένει ένας αρκετά μεγάλος αριθμός Ελλήνων και ήδη το Κέντρο της Ελληνικής Κοινωνικής Πρόνοιας του Μπρισμπέιν προσφέρει κατάλυμα στους πλημμυροπαθείς ομογενείς της πόλης.
Η διευθύντρια του Κέντρου, κ. Άντζελα Αντρώνη κάνει λόγο για «εφιαλτική κατάσταση» και υπογραμμίζει πως όλα δείχνουν ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί.
Έτσι μετά τους ομογενείς που έχασαν τις περιουσίες τους στις καταστροφικές πλημμύρες της περασμένης εβδομάδας που έπληξαν το Κουίνσλαντ, στους πλημμυροπαθείς προστέθηκαν και πολλοί Έλληνες του Μπρισμπέϊν. (Πηγή)
Οι κάτοικοι στο Κουίνσλαντ και σε όλη την Αυστραλία παρέστησαν σε επιμνημόσυνες δεήσεις στη μνήμη των νεκρών.
Τρεις εβδομάδες πλημμυρών οδήγησαν στον θάνατο τουλάχιστον 28 ατόμων.
«Δυστυχώς ο αριθμός των θυμάτων μετά τις πλημμύρες αυξήθηκε και σήμερα, μετά τον εντοπισμό της σορού μιας ηλικιωμένης γυναίκας μέσα σε σπίτι στο Γκράνθαμ» ένα χωριό που καταστράφηκε ολοσχερώς τη Δευτέρα, ανακοίνωσε η πολιτειακή πρωθυπουργός Αννα Μπλάι.
Το Γκράνθαμ παραμένει σε ποσοστό 70% αποκλεισμένο, ενώ τα σωστικά συνεργεία πραγματοποιούν έρευνες.
Τα σωστικά συνεργεία ψάχνουν στα κατεστραμμένα σπίτια για να βρουν και άλλα θύματα. Τουλάχιστον 14 άτομα αγνοούνται ακόμα.
Την ίδια στιγμή, ο νότος της χώρας που επλήγη πριν από δύο χρόνια από πυρκαγιές, πλήττεται με τη σειρά του από πλημμύρες και παρουσιάζει ταχεία αύξηση της στάθμης των υδάτων.
Περισσότερες από 30 πόλεις στη νοτιοανατολική Αυστραλία επλήγησαν την Κυριακή από τις πλημμύρες.
Στην πολιτεία Βικτόρια 13.000 κατοικίες πλημμύρισαν, 3.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους και σχεδόν σε 80 πόλεις καταγράφεται μια πρωτοφανής άνοδος της στάθμης του νερού.
Στη Μελβούρνη 8.000 νοικοκυριά δεν είχαν ηλεκτρικό ρεύμα με τους ισχυρούς ανέμους και τις βροχοπτώσεις να σαρώνουν την πόλη. Παρόμοια προβλήματα έχουν και ορισμένες πόλεις στη Νέα Νότια Ουαλία.
«Πρόκειται για καταστροφή. Δεν έχει μείνει ούτε ένα σπίτι χαμηλά στην πόλη που να μην έχει πλημμυρίσει» δήλωσαν κάτοικοι της περιοχής.
Το νησί της Τασμανίας στη νότια Αυστραλία αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα, με τις γέφυρες να έχουν καταστραφεί από τους χειμάρρους νερού και εκατοντάδες κάτοικοι να έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους.
Η πολιτειακή πρωθυπουργός Άννα Μπλάι συναντήθηκε την Κυριακή με κατοίκους ενός προαστίου του Μπρισμπέιν που υπέστη μεγάλες καταστροφές και τα ερείπια ακόμη σχηματίζουν βουνά στα πεζοδρόμια.
«Τουλάχιστον 28.000 σπίτια καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές και 3,1 εκατομμύρια κάτοικοι στο Κουίνσλαντ επλήγησαν» δήλωσε ο πολιτειακός υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γουέιν Σουάν που συνόδευε την πρωθυπουργό.
Μια επιφάνεια 500.000 τ.χλμ., δηλαδή το αντίστοιχο της επιφάνειας της Ισπανίας, επλήγη από τη φυσική καταστροφή, σύμφωνα με εκτιμήσεις.
«Οι πλημμύρες είχαν σοβαρές συνέπειες στον τουρισμό, τις εξαγωγές, κυρίως του άνθρακα και στις επιχειρήσεις. Ακόμη είναι νωρίς να υπολογιστεί το ακριβές κόστος» τόνισε ο Σουάν.
Ο υπουργός ανακοίνωσε ότι το ομοσπονδιακό κράτος και η πολιτεία Κουίνσλαντ αποδέσμευσαν από 10 εκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας το καθένα για το ταμείο έκτακτης βοήθειας.
Οι υπηρεσίες εκτάκτων καταστάσεων προειδοποίησαν για τους κινδύνους λοιμώξεων για δεκάδες χιλιάδες από τους πληγέντες που περπατούν εδώ και μέρες μέσα σε μια λάσπη-βούρκο, ενώ η θερμοκρασία στο Μπρισμπέιν κυμαίνεται στους 28 βαθμούς.
Αυστραλία: Η 6η μεγαλύτερη σε έκταση χώρα στον κόσμο (7.686.850 τ.χλμ, περίπου 60 φορές όσο η Ελλάδα), με περίπου 22 εκατομμύρια κατοίκους, από τους οποίους, πάνω από 500.000 είναι Έλληνες. Το κλίμα της απέραντης αυτής χώρας, είναι λογικό να παρουσιάζει μεγάλες διαφορές στις διάφορες περιοχές. Στον παρακάτω χάρτη φαίνονται οι κλιματικοί τύποι στην Αυστραλία: Η βόρεια Αυστραλία, καθώς ανήκει στην Τροπική ζώνη, έχει τροπικό κλίμα, (ζεστό και υγρό), και επηρρεάζεται από τους μουσσώνες. Η Ανατολική Αυστραλία (Κουήνσλαντ) έχει Υποτροπικό κλίμα, ενώ η Νότια και Ανατολική (Βικτόρια, Νέα Νότια Ουαλία) Εύκρατο - Μεσογειακό. Στο κέντρο της ηπείρου, το κλίμα είναι ερημικό.Γενικά, αν και σημειώνονται πολλές βροχές, συχνά φυσούν ξηροί άνεμοι που συντελούν στην έλλειψη βροχών για πολλά χρόνια. Οι καταστροφικές πλημμύρες στο Κουίνσλαντ οφείλονται στις σφοδρές βροχοπτώσεις που προκάλεσαν δύο - θεωρητικά - ασύνδετα φαινόμενα: το Λα Νίνια - περιοδική αλληλεπίδραση ανάμεσα στον Ειρηνικό Ωκεανό και την ατμόσφαιρα της Γης - και το βαρομετρικό χαμηλό των μουσώνων που προκαλεί βροχοπτώσεις στην περιοχή. (δείτε "τυφώνες") και επίσης δείτε μία ενδιαφέρουσα αναπαράσταση στον σύνδεσμο που ακολουθεί: http://www.naftemporiki.gr/infographics/graph.asp?id=33197 Για τις καταστροφές στο Μπρίσμπαιην, ευθύνεται κατά ένα ποσοστό και η άναρχη δόμηση, καθώς ο πληθυσμός αυξάνεται ταχύτατα σε μια πόλη που ευημερεί , και sυνεχώς αναπτύσσεται.
Δύο Λάκωνες επιλέχτηκαν την Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010, να ηγηθούν την Παμ-Πελοποννησιακή Ομοσπονδία της Νότιας Αυστραλίας στο άμεσο μέλλον με στόχο την επίτευξη αλλαγής γενεών στη διοίκησή. Ο Χρήστος Γ. Βλάχος και ο Δημήτρης Ε. Κατσάμπης αναλαμβάνουν τους ρόλους του προέδρου και του γραμματέα αντίστοιχα. Ο Βλάχος, αρχικά από το Βρονταμά, είναι ο άμεσος προηγούμενος πρόεδρος του Παλλακωνικού Συλλόγου, ενώ ο Κατσάμπης, αρχικά από την Καρίτσα, είναι ο σημερινός γραμματέας.
Ο Παλλακωνικός Σύλλογος σε συνεργασία με τα άλλα πελοποννησιακά σωματεία στη Νότια Αυστραλία συγκροτήσανε την Πελοποννησιακή Ομοσπονδία «Ο Μοριάς» το 1992. Η Ομοσπονδία επιδιώκει να εκπροσωπεί και να υπερασπίζει τα συμφέροντα των Πελοποννησίων σε κάθε παροικιακό φορέα όπως και στις αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες της Αυστραλίας και της Ελλάδας.
Η Ομοσπονδία αποτελείται από τα παρακάτω σωματεία μέλη τα οποία όλα έχουν περισσότερο από 40 χρόνια ιστορία στην ελληνική παροικία της Αδελαΐδας και στενή επαφή με 30.000 Πελοποννησίους: • Αργοναυπλιακός Σύλλογος Νότιας Αυστραλίας «Το Παλαμήδι • Παναρκαδικός Σύλλογος Νότιας Αυστραλίας «Ο Κολοκοτρώνης» • Παλλακωνικός Σύλλογος Νότιας Αυστραλίας «Ο Λεωνίδας» • Μεσσηνιακός Σύλλογος Νότιας Αυστραλίας • Σύλλογος Ηλείων «Ολυμπιακή Φλόγα» Νότιας Αυστραλίας • Σύλλογος Παγκρατιωτών Νότιας Αυστραλίας «Αγία Λαύρα Καλαβρυτών» • Κορινθιακός Σύλλογος Νότιας Αυστραλίας
Κύριοι στόχοι της Ομοσπονδίας είναι: • Η προώθηση της συνεργασίας και της φιλίας μεταξύ όλων των συλλόγων μελών που την αποτελούν • Η προώθηση της κατανόησης και ενιαίας αντιμετωπίσεις των θεμάτων, στην Αυστραλία και στο εξωτερικό, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην πελοποννησιακή κουλτούρα και ταυτότητα • Η προώθηση και επιδίωξη αναγνώρισης από την Αυστραλία και το εξωτερικό, ιδιαίτερα την Ελλάδα, των συμφερόντων των Πελοποννησίων που ζουν στην Νότια Αυστραλία • Η προώθηση και η διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού στην Αυστραλία για τις μελλοντικές γενεές. • Η προώθηση της συγκρότησης αντιπροσωπευτικών ομοσπονδιών σε όλες τις πολιτείες της Αυστραλίας και την ίδρυση Παναυστραλιανής Πελοποννησιακής Ομοσπονδίας. (Άμεσος στόχος)
Στην αμέσως προσεχή περίοδο ο Βλάχος και ο Κατσάμπης ενδιαφέρονται περισσότερο στην προσέλκυση νεότερων συμπάροικων, Αυστραλογεννημένων και Αυστραλομεγαλομένων, να συμμετέχουν πιο ενεργά στις υποθέσεις της Ομοσπονδίας και στην αναδιαμόρφωση των δραστηριοτήτων προκειμένου να αντανακλούν καλύτερα τις ανάγκες και τις προσδοκίες των νεότερων πελοποννησιακής καταγωγής συμπάροικων.
Η εκδήλωση αποτελεί μέρος του πολιτισμικού προγράμματος του Συλλόγου. Η προαγωγή και διατήρηση του ελληνικού πολιτισμού, ήθους και γλώσσας είναι σημαντικός στόχος του Παλλακωνικού Συλλόγου, ρητά κατοχυρωμένος στο καταστατικό, και ανάμεσα στους κύριους λόγους για τους οποίους ιδρύθηκε περίπου πριν 44 χρόνια από τους πρώτους Λάκωνες μετανάστες.
Η ιστορία μας, συμβάντα και καταστάσεις, από την εποχή του θρυλικού Λεωνίδα μέχρι και σήμερα είναι αναπόσπαστο μέρος του πολιτισμού μας και της ταυτότητάς μας ως Λακωνική πατριά, στην οποία ιστορικά και πολιτισμικά ανήκουν και οι Κοσμίτες, παρόλο που το χωριό τους διοικητικά πέφτει στην Αρκαδία.
Ο Κοσμάς, το μπαλκόνι της Κυνουρίας όπως φημίζεται, βρίσκεται στις κορυφές του Πάρνωνα περίπου στα μισά του δρόμου μεταξύ το Λεωνίδιο Αρκαδίας και το Γεράκι Λακωνίας.Οι περισσότεροι Κοσμίτες ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία και είναι διπλοκάτοικοι.Το καλοκαίρι απολαμβάνουν τη ζωή του βουνού ενώ τον χειμώνα τον περνάνε στα γειτονικά χωριά της Λακωνίας· Γεράκι, Βρονταμά και Γράμμουσα. Γι αυτό συχνά αναφέρονται ως Κοσμιτογερακίτες ή Κοσμιτοβρονταμίτες, λένε η καρδιά του χωριού τους χτυπά στην Λακωνία, και στην Αδελαΐδα οι περισσότεροι είναι ενταγμένοι στον Παλλακωνικό Σύλλογο, σωματείο εκπροσώπησης όλων των Λακώνων στην ελληνική παροικία της πόλης.
Το καλοκαίρι του 1943, στη μέση της κατοχής, όλοι οι Κοσμίτες είχαν επιστρέψει στα σπίτια τους στο βουνό, όταν την νύχτα της Δευτέρας 26 Ιουλίου παίρνουν πληροφορία ότι το πρωί της Τρίτης, 27 Ιουλίου, ιταλικά στρατεύματα με επικεφαλή τον διοικητή της Τρίπολης και της Πελοποννήσου, τον περιβόητο Φεστούτσιο, θα κατευθύνονταν από το Γεράκι προς τον Κοσμά προκειμένου, ορισμένοι υποστηρίζουν, να κάψουν τα χωριά του Νότιου Πάρνωνα. Όποια ωστόσο κι αν ήταν η πρόθεσή τους, σίγουρα δεν έρχονταν με σκοπούς καλούς.Έτσι για να αποφύγουν οποιαδήποτε συμφορά, 44 Κοσμίτες και άλλοι 12 κοντοχωριανοί ενταγμένοι στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), τότεπου ακόμα ήταν όλοι ενωμένοι, έστησαν καρτέρι στη θέση Σταυρό, μια ελατοσκεπασμένη χαράδρα λίγο έξω από το χωριό.Ημάχη που επακολούθησε, με την ενίσχυση όλων των χωριανών, θεωρείται από τις πρώτες νικηφόρες πράξεις αντίστασης στην Πελοπόννησο.Χωρίς ούτε μια ελληνική απώλεια, ολόκληρος ο λόχος των Ιταλών εξοντώθηκε: νεκροί ο ίδιος ο Φεστούτσιο και άλλοι 31 υφιστάμενοί του· τραυματίες 36· αιχμάλωτοι 3 αξιωματικοί και 45 στρατιώτες.Αυτό έπνευσε εμπιστοσύνη στους ντόπιους ότι είναι ικανοί και μπορούν οι ίδιοι να υπερασπίσουν τα πατρώα τους εδάφη, σπίτια, χωριά και πατρίδα.
Η Αντίσταση και η υπεράσπιση της πατρίδας άλλωστε δεν ήταν κάτι το καινούργιο για τους Κοσμίτες και τις Κοσμίτισσες.Το αγωνιστικό πνεύμα κυλούσε στις φλέβες τους από την Επανάσταση του 21.Τον καιρό εκείνο στον εθνοαπελυθερωτικό αγώνα της παλιγγενεσίας έλαβαν μέρος 195 Κοσμίτες αγωνιστές, οπλαρχηγοί καπεταναίοι και απλοί στρατιώτες.Τώρα, 120 χρόνια μετά, σχεδόν 80 χωριανοί και χωριανές συμμετείχαν ενεργά στον αντιστασιακό αγώνα.
Κατά τρόπο τραγικό όμως, ενώ το καλοκαίρι του 1943 οι Κοσμίτες πετύχανε ένα από τα πρώτα χτυπήματα κατά των ιταλικών δυνάμεων κατοχής, μόλις έξι μήνες αργότερα, το μαύρο εκείνο χειμωνιάτικο Σαββατοκύριακο 29-30 Ιανουαρίου 1944, οι κατακτητές επέστρεψαν, αυτή τη φορά υπό το μανδύα των Γερμανών και με τμήματα των Ταγμάτων Ασφαλείας της Λακωνίας να παραδώσουν στις φλόγες 498 από τα 505 σπίτια του χωριού.
Κατόπιν, με καμένα πλέον τα σπίτια, το χωριό σχεδόν εγκαταλείφθηκε κατά τα υπόλοιπα χρόνια της δεκαετίας του 40.Οι Κοσμίτες ξαναγύρισαν στα ρημαγμένα τους σπίτια μετά τον πόλεμο για να ξεκινήσουν το τεράστιο έργο της ανοικοδόμησης.Εκτός από τα νοικοκυριά τους, κύρια κοινοτική προτεραιότητα ήταν η δημοσιά, ο αυτοκινητόδρομος να αντικαταστήσει τον παλιό μουλαρόδρομο και να συνδέσει το χωριό με το γειτονικό κεφαλοχώρι, το Γεράκι.
Σχεδόν μόνοι τους, κι όπως πάντα όλοι για έναν και ένας για όλους, άντρες, γυναίκες και παιδιά κινητοποιήθηκαν σε προσωπική εργασία μέρα νύχτα έως ότου φτιάξουν τον δρόμο και την 1η Ιουλίου 1951κυλήσει αυτοκίνητο για πρώτη φορά στο χωριό τους 1150 μέτρα ψηλά στο βουνό· συμπτωματικάακριβώς μέσα σε 100 μέρες και ανήμερα των Αγίων Αναργύρων, πολιούχων του Κοσμά,. Γι αυτό και ονόμασαν τη δημοσιά «Δρόμος των 100 Ημερών».
Το καταπληκτικό αυτό επίτευγμα εμφανίζεται στην πρώτη ταινία, ασπρόμαυρη, που θα προβληθεί.Η ταινία που φέρει το όνομα του δρόμου γυρίστηκε κατά την κατασκευή του το 1952.
Ο αγώνας των Κοσμιτών συνεχίστηκε αμείωτος στο υπόλοιπο μισό του περασμένου αιώνα και χάρη στις άοκνες προσπάθειές τους σήμερα έχει αναπτυχθεί ως ένα πανέμορφο ορεινό θέρετρο που προσφέρει σε κάθε επισκέπτη ευχάριστες γεύσεις από την παραδοσιακή ζωή του πατρώου μας τόπου σε συνδυασμό με την απόλυτη ομορφιά που χαίρετε ως μπαλκόνι της Κυνουρίας.
Αποσπάσματα από την όμορφη ζωή στον σημερινό Κοσμά και την ποικιλία στο φυσικό περιβάλλον εμφανίζονται στην έγχρωμη δεύτερη ταινία «Κομάς: Το μπαλκόνι της Κυνουρίας».
Στις πρόσφατες αρχαιρεσίες του Παλλακωνικού Συλλόγου Νότιας Αυστραλίας «Ο Λεωνίδας», μετανάστες και μετανάστριες Γερονθραίοι και Γερονθραίες, καταγόμενοι από όλα τα χωριά του σημερινού δήμου, επιλέχτηκαν να συνεχίσουν την εδώ και δεκαετίες στήριξή τους προς το ιστορικό σωματείο εκπροσώπησης όλων των Λακώνων στην ελληνική παροικία της Αδελαΐδας στη Νότια Αυστραλία.
Στο καινούργιο προεδρείο του συλλόγου, πρόεδρος και αντιπρόεδρος εξελέγησαν να συνεχίσουν οι Γερακίτες Χρήστος Δ. Βλάχος και Άννα Λάμπρου (το γένος Δούλφα)। (φωτό).Ο Δημήτρης Κατσάμπης και ο Βαγγέλης Μαλαβάζος, κι οι δυοαπό την Καρίτσα, εξελέγησαν γραμματέας και ταμίας αντίστοιχα, ενώ τις υπόλοιπες τρεις θέσεις στο προεδρείο τις ανέλαβαν ο Χρήστος Ν. Βλάχος από τη Σκάλα ως βοηθός γραμματέα, ηΙωάννα Πάντου από την Καστανιά ως βοηθός ταμία και η Αγγελική Κοτσώνη (το γένος Πήλιουρα) από την Καρίτσα ανέλαβε το ρόλο της συντονίστριας πολιτιστικών και κοινωνικών εκδηλώσεων.
Επιπλέον, άλλοι οκτώ Γερονθραίοι συμμετέχουν στην ολομέλεια του ευρύτερου 25μελούς διοικητικού συμβουλίου.Αυτοί είναι: οι Γερακίτες Παναγιώτης Βλάχος, Γιάννης Μανούσος, Κατερίνα Μήτρη (το γένος Βλάχου), και Αντωνία Μητσοπούλου (το γένος Βλάχου)· οι Καριτσιώτες Αργύρης Αντωνίου και Γεωργία Βλάχου (το γένος Αντωνίου)· και, οι Καλλιθεάτες Γιώργος Μάζης και Ανθούλα Τσετσέρη.Οι υπόλοιποι εκπρόσωποι στο ΔΣ είναι οι εξής: Μιχάλης Αντωνίου (από τη Ρόδο), Παναγιώτης Αρώνης (Ελαφόνησος), Γιώργος και Μηλιά Κληρονόμου(Τάλαντα), Γεώργιος Κρητικός (Τάλαντα), Ρούλα Μαλαβάζου (το γένος Σαρρή από τον Αϊ-Δημήτρη), Γιώργος και Βούλα Κρεμαστιώτη (Μολάους), Αλέκος Μιχαήλ (Κύπρος), Τασούλα Ντάγκα (το γένος Αδρεσάκη από Τάλαντα), και Ζαχαρίας Τσοράκος (Παρόρι).Επιπλέον την εφορευτική και εξελεγκτική επιτροπή αποτελούν οιΆννα Ζούνη (το γένος Μαρουδά από το Γεράκι), Βασίλης Γκιουζέπης (Ασωπός) και ΓεώργιοςΒλάχος (Βρονταμά).
Αν και τα δυο ηγετικά όργανα του συλλόγου παρουσιάζουν υψηλή συγκέντρωση Γερονθραίων, αυτό ουσιαστικά αντικαθρεφτίζει και τη σύνθεση της Λακωνικής πατριάς στην πόλη της Αδελαΐδας η οποία προσέλκυσε πολλούς απόδημους από τα εξαθλιωμένα τον καιρό εκείνο ορεινά χωριά του Νότια Πάρνωνα κατά την περίοδο της μεταπολεμικής μαζικής μετανάστευσης στις δεκαετίες του '50 και του '60. Ανεξάρτητα από τα χωριά καταγωγής, ωστόσο, ασφαλώς όλοι στο προεδρείο και το ΔΣ σκέπτονται και ενεργούν πρώτα και κύρια προς όφελος της ελληνικής παροικίας σαν σύνολο, με ξεχωριστό φυσικά ενδιαφέρον για την ιδιαίτερη πατρίδα μας τη Λακωνία, ολόκληρη από τη νεότερη Νεάπολη μέχρι και τις βορειότερες Καρυές.
Ο Παλλακωνικός Σύλλογος παρουσιάζει μακρά και πολύ δραστήρια συμβολή στην κοινωνική ζωή της ελληνικής παροικίας στην Αδελαΐδα και την Νότια Αυστραλία. Ιδρύθηκε το 1966 και είναι ενδιαφέρον ότι πρώτος του γραμματέας ήταν ο σημερινό πρόεδρος, Χρήστος Δ Βλάχος, τότεένας νεαρός 22-χρονος νεοφερμένος μετανάστης από το Γεράκι. Άλλα μέλη του ιδρυτικού διοικητικού συμβουλίου ήταν οι Ηλίας Καρούνος (πρόεδρος από τον Μυστρά), Γεώργιος Οικονόμου (αντιπρόεδρος από Άγιους Ανάργυρους), Γεώργιος Ανδρεσάκης (ταμίας από τα Τάλαντα), Γεώργιος Κατσάπης (Σκάλα), Γεώργιος Κρητικός (Τάλαντα) και Βαγγέλης Ψαράκης (Βάτικα).
Από την αρχή τα ιδρυτικά μέλη θεώρησαν αναγκαίους σκοπούς του συλλόγου:
• Να φέρει πιο κοντά όλους τους Λάκωνες της Νότιας Αυστραλίας
• Να διατηρήσει και να περάσει στις μεθεπόμενες αυστραλογεννημένες και αυστραλομεγαλωμένες γενιές την πλούσια λαογραφική και μουσική παράδοση της πατρίδας
• Να διατηρήσει στενές επαφές με τις ρίζες τους, τη Λακωνία, και να προσφέρει κάθε βοήθεια σ' αυτή και σε δεινοπαθούντες πατριώτες
Το Γενάρη του 1997 ο σύλλογος αγόρασε δικό του χτίριο και ανέλαβε την πρόκληση να δημιουργήσει το Παλλακωνικό Οικογενειακό Κέντρο που θα στοχεύει να καλύπτει τις ανάγκες όλης της λακωνικής πάτριας και όλων των φίλων:
• Παιδική χαρά για τα παιδιά
• Αίθουσα διασκέδασης για τη νέα γενιά
• Λέσχη για τους ηλικιωμένους
• Χώρο συνάντησης για όλους
• Στέγαση μόνιμης έκθεσης λαογραφικών αντικειμένων από τη Λακωνία
• Δημιουργία αναγνωστηρίου και βιβλιοθήκης
Οι δραστηριότητες του συλλόγου είναι πολλές, αλλά οι εκδηλώσεις που έχουν ιδιαίτερη σημασία είναι οι ακόλουθες:
• Οι Λάκωνες καλωσορίζουν κάθε καινούργιο χρόνο όλοι μαζί στον καθιερωμένο πρωτοχρονιάτικο χορό του συλλόγου
• Κατά το τέλος του καλοκαιριού ο σύλλογος διοργανώνει εκδρομή, έξω απ' την πόλη της Αδελαΐδας, για τα μέλη του
• Την πρώτη Κυριακή του Μάη ο σύλλογος τιμάει τις μητέρες με απογευματινό μπάρμπεκιου
• Την πρώτη Κυριακή του Σεπτέμβρη γιορτάζεται η Μέρα του Πατέρα
• Η Γιορτή του Συλλόγου γιορτάζεται κάθε Οκτώβρη
• Επιπλέον διοργανώνονται εκδηλώσεις μνήμης για γεγονότα ιδιαίτερης σημασίας, συμπεριλαμβανομένωντην σφαγή στο Μονοδέντρι κάθε Νοέμβριο, και το ολοκαύτωμα των Βρονταμιτών στο Παλιομονάστηρο κάθε Σεπτέμβρη.
• Οι Λάκωνες και φίλοι έχουν επίσης την ευκαιρία να συναντηθούν κάθε Παρασκευή βράδυ στο Λακωνικό Οικογενειακό Κέντρο που προσφέρει ένα άνετο, ξεκούραστο, οικογενειακό περιβάλλον
• Την τελευταία Κυριακή κάθε μήνα ο σύλλογος διοργανώνει μπάρμπεκιου προωθώντας πάντοτε τον παραδοσιακό τρόπο διασκέδασης και οικογενειακό περιβάλλον
Εκτός από τα ανωτέρω, άμεσες προκλήσεις για το νέο συμβούλιο είναι ίδρυση χοροδιδασκαλείου και να εξακολουθήσει να προωθεί τη διατήρηση της μητρικής μας γλώσσας την Ελληνική, την αγάπη και αλληλεγγύη μεταξύ όλων των Λακώνων και γενικά όλων των πατριωτών.Πάνω απ' όλα ο Παλλακωνικός Σύλλογος να συνεχίσει να δένει κάθε Λάκωνα ψυχικά με τις ρίζες του।
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γερονθρών εύχεται ολόθερμα συγχαρητήρια στους συμπατριώτες για την εκλογή τους, και καλή δύναμη στο έργο τους!
